قبل از هر چیز باید بگویم واقعا خوشحالم که بعد از کلی تلاش پسورد ورود به سرزمین سبز را به خاطر آوردم. نزدیک بودد برای همیشه ویزای ورودم به این سرزمین زیبا باطل شود!!

با وجود گذشت سه ماه از ترک سبزترین سرزمینی که تا حالا دیدم هرگز خاطرات زیبای آنجا را فراموش نمی کنم.

و این خانه ی کوچک را هم به هکذا

چقدر مشتاق بودم از حیواناتش بیشتر بدانم و دانسته هایم را بنویسم! چقدر هم وقت برای این کار کم می آوردم!!! هنوز هم می توان نوشت. شرط نوشتن برای من وقت است نه مکان زندگی. گو این که بیشتر تجربیاتم در این مورد از کتابخانه ی دبستان گوینویل تامین می شد ولی اطلاعات اینترنتی همیشه مکمل آن بوده است. در این سه ماهه که از زندگی ام در ایران می گذرد بسیاری از سایت ها را فیلتر شده یافتم. امیدوارم عنکبوت های استرالیایی مغبوض مسوولان فلیتر به دست کشورمان نباشند چرا که بدون ورود به سایت های مورد نظرم در این مورد هیچ شانسی برای دانستن بیشتر نخوام داشت.

همين الان در پرشين بلاگ به وبلاگی تحت عنوان از ياد رفته ها برخوردم که وبلاگ های فراموش شده را در انجا به حراج می گذارند!

من اين وبلاگ سرزمين سبز را واقعا دوست دارم ولی خوب در حال حاضر گرفتار هستم و چون اين وبلاگ تخصصی هست و هر چيزی نمی توان در آن نوشت بايد روزی از سر فرصت به سراغش بيايم.

مطالب آينده ی وبلاگ عبارتند از: حيوانات بومی استراليا قسمت آخر. عنکبوت های استراليا که واقعا اين قسمت عنکبوتها که مدتی در موردش مطالعه کرده بسيار اعجاب برانگيز است.

اين متن کوتاه را در حال حاضر نوشتم تا پرشين بلاگ نپندارد بنده اينجا را به دست فراموشی سپرده ام و چوب حراج به آن بزند!

فعلا به همان وبلاگ قديمی يعنی هاپوتی بسنده می کنم تا روزی که فراغتی حاصل آید و بتوانم پيرامون موضوع مورد علاقه ام مطالعه کرده و سپس در اين وبلاگ دوست داشتنيم درج کنم.

به اميد ديدارتان در سرزمين سبز 

bilby

bilby در مناطق خشک استرالیا، مناطق بیابانی و نیمه بیابانی زندگی می کند.

این حیوان هم مثل خرگوش برای زندگی در زمین حفره هایی به عمق دو تا سه متر حفر می کند تا از گرمای بیابان در امان باشد.

bilby تمام روز را می خوابد و در شب برای شکار و تغذيه از لانه بيرون ميرود.

غذای این حیوان موریانه، مورچه، کرم و حشرات  است. البته گیاه خوار هم هست و می توانند از ریشه و ساقه ی گیاهان تغذیه کند.

bilby کیسه داری ظریف و کوچک است که پوستش با مو های بسيار نرم و بلند ابریشمی به رنگ خاکستری و آبی پوشانده شده است. سینه ای سفید رنگ و دمی بلند سياه سفيد دارند، همچنين گوش هايی بلندی دارند و حد اکثر به بزرگی خرگوش و گربه رشد می کند.

bilby جزء حیوانات کیسه دار است و از آن جا که این حیوان در زمین حفاری می کند مثل سایر کیسه داران حفار، کیسه در عقب بدن قرار دارد تا در هنگام حفر گودال خاک و کثیفی در آن نریزد.

نسل این حیوان در حال انقراض است. زیرا به خاطر پوست زیبایش مورد توجه شکارچیان است و از طرفی دشمنان طبیعی مثل روباه و گربه دارد. از آن جا که غذای این حیوان آفت ها و حشرات است در گذشته این حیوان را به عنوان حیوان خانگی نگهداری می کردند.

دو بچه پاندايي كه يازده روز پيش در مركز بزرگ حفاظت از پانداها در جنوب غربي چين به دنيا آمدند.
حال هر دو بچه و مادر آنها خوب است.(بازتاب)

اگر عکس را بدون عنوان خبر می ديديد اصلا فکر می کرديد اين دو جانور عجيب بچه پاندا باشند؟ اميدوارم هر چه زود تر رنگ و لعابی به خودشان بگيرند و از اين ريخت و قيافه خارج شوند.

^{Black Swan قوي سياه تنها قوي بومي استراليا است که در سال ۱۶۹۷ توسط دريانوردي به نام Willemدر غرب استراليا کشف شد.}

^{قوي سياه دومين پرنده ي سنگين دنيا است.}

^{اين پرنده لانه اش را دور تخم هايش مي سازد. لانه از يک دايره ي کوچک علف و يک دايره ي بزرگ تر از ني ساخته می شود.}

^{قوي سياه ۳ تا ۶ تخم سبز مايل به آبي مي گذارد. اين پرنده به صورت يک جفت و يا گروهاي خانوادگي کوچک ديده مي شود و غذاي آن ها چمن، گياهان سبز، حيوانات کوچک آبزي و همچنين حشرات است.}

^{قوي سياه 1.3 متر طول داره با گردني قوس دار و بلند و نوکي قرمز که يک خطي سفيد سر آن ديده مي شود.}

    green tree frog        

محل اصلی زندگی قورباغه ی سبز در New South Wales و Queensland بیشتر در تالاب ها و دریاچه ها و رودخانه هاست. اما به تدریج با وسعت شهر ها، ساختمان سازی ها و آلوده شدن رودخانه ها، این زیستگاه های طبیعی از بین رفته است و امروزه بیشتر در باغچه ها و باغ ها زندگی می کنند و با انسان همزیستی دارند.

قورباغه ی سبز برای شکار حشرات، عنکبوت ها و کرم های خاکی از قدرت بینایی بسیار خوب و زبان چسبناک و بلندش استفاده می کند.

این حیوان دو زیست در نوزادی دارای آبشش است و در بزرگسالی با شش تنفس می کند و قادر است هم در آب و هم در خشکی زندگی کند ولی فقط در خشکی شکار می کند.

این نوع قورباغه تا 100mm رشد می کند و دارای پوستی نمناک، نرم و صاف است.

قورباغه های بزرگسال می توانند هم از طریق دهان و هم از راه پوست تنفس کنند. پاهای بلند آن ها برای پریدن مناسب است و در انگشتان به هم چسبیده خود مکنده هایی دارند که به آن ها در بالا رفتن کمک می کند.

در بالای سر این قورباغه چشمانی وجود دارد که در شکار به آن ها کمک می کند و هنگامی که در آب هستند این چشم ها به وسیله ی پلک سومی محافظت می شود در هنگام خوردن غذا این چشم ها در داخل دهانش پنهان می شود.

براساس تحقيقات يک دانشمند کانادايي که شيوه اي براي اندازه گيري ضريب هوشي پرندگان ابداع کرده است، کلاغ ها و جي جاغ ها (زاغ کبود) در عالم طيور مغز متفکر به حساب مي آيند.

مقياس ضريب هوشي پرندگان براساس تعدد شيوه هاي ابتکارآميزي که هر پرنده براي دستيابي به غذا در طبيعت نشان داده تنظيم شده است.

 جدول ضريب هوشي پرندگان بر اساس 2000 گزارش متعدد از "ابتکار عمل" پرندگان هنگام تغذيه که در طبيعت مشاهده و طي 75 سال در نشريات پرنده شناسي چاپ شده است تنظيم شد.

اين مساله که طوطي ها عليرغم مغز بزرگ خود در جدول هوشي در مقامي بالا قرار نگرفتند دکتر لوئيس لافبوره، خالق اين آزمون را به شگفت آورده است.

بسياري از پرندگاني که در مقياس خلاقيت در رده بالا قرار گرفتند در ميان مردم کمتر محبوبيت دارند.

دکتر لافبوره گفت مردم معمولا کلاغ را دوست ندارند چون نگاهي شرور دارد و سياه است و از لاشه ساير حيوانات تغذيه مي کند.

طوطي مغز نسبتا درشتي دارد. او قادر به تکرار اصوات و کلمات است، که به قابليت سخن گويي اين پرنده تعبير مي گردد. اما طوطي در چند آزمون رد شده است.

طوطي نزد انسانها از محبوبيت زيادي برخوردار است. اما در واقع اين علاقه ربطي به هوش اين حيوان ندارد. در برابر، مردم کلاغ را دوست ندارند، چون سياه است و قيافه زشتي دارد. آزمون نشان مي دهد که کلاغ، دارکوب و عقاب باهوش ترين پرندگان هستند.

به گفته دکتر لافبوره چکاوک ها و ساير پرندگان خوش خوان و زيبا که مردم به آنها علاقه دارند خيلي خلاق نيستند.

با مراجعه به اين سايت می توانيد اطلاعات بيشتری در اين مورد بدست آوريد.

Budgerigar با اسم علمی "Melopsittacus undulatus".  که در ایران به نام مرغ عشق شناخته شده است.

این پرنده را می توان از فروشگاه های حیوانات خانگی خریداری کرد ولی در استرالیا در حیات وحش در دسته های بزرگ دیده می شود.

این پرنده در همه ی قسمت های مرکزی استرالیا که غذا و آب در دسترس است قادر به زندگی می باشد. مخصوصا در علفزارها، خارستان ها، صحراها، چمنزارهای طبیعی و اطراف برکه ها بیشتر دیده می شوند.

غذا ی آن ها چمن، دانه ها و گیاهان کوچک و تازه جوانه زده می باشد، به همین دلیل هم آفتی برای مزارع محسوب می شوند. آن ها دانه ها را می چینند و با نوکشان مغز دانه ها را بیرون می آورند و می خورند.

یک مرغ عشق معمولی تقریبا 19 سانتی متر طول دارد. رنگ اغلب آن ها سبز چمنی با پیشانی زرد یا آبی آسمانی با پیشانی سفید است که در هر دو نوع خط های تیره ای از پشت سرشان تا انتهای بال هایشان کشیده شده است.

هر جفت مرغ عشق در لانه ای که در تنه ی درختان تو خالی می سازند زندگی می کنند. پرنده ی ماده بین 4 تا 6 تخم می گذارد. پرنده ی نر تا هنگامیکه جوجه ها و مادرشان در لانه هستند از آن ها مراقبت می کند و به آنها غذا میدهد.

این پرنده همیشه هنگام خوردن و آشامیدن در حال چهچه زدن است.

در حال حاضر مرغ عشق در محل های مخصوص تولید مثل در انواع رنگ های مختلف پرورش داده می شود.

Taipan در شمال و شمال شرقی استرالیا، در سبزه زار ها، کوه های سنگ لاخی و جنگهای نواحی گرمسیری و در غرب استرالیا در حفره های زیر زمینی زندگی می کنند.

همچنین این مار ممکن است در نیشکر زارها و اطراف مزارع نیز پیدا شود. ولی در مناطقی که هوای آنجا در زمستان زیر 18 درجه ی سانتیگراد است زندگی نمی کند.

غذای مورد علاقه ی این مار موش صحرایی، پرنده، مارمولک، و پستانداران کوچک است. بر خلاف سایر مار ها Taipan شکار خود را زنده نمی بلعد، ابتدا شکار را با وارد کردن ضربه می کشد و بعد آن را می بلعد.

Taipan بیشترین مار زهر دار در استرالیا است. ماده و نر این خزنده در صورت بروز خطر حالت تهاجمی دارند ولی در بیشتر مواقع خود را از انسان دور نگه می دارند. جنس نر این خزنده تا 156 سانتی متر و ماده تا 145 سانتی متر رشد می کند. هر ماده می تواند تا 11 تخم بگذارد.  مار تازه متولد شده در حدود 600 میلی متر طول دارد.

طول دندان نیش این مار 11 میلی متر است که در میان مار های استرالیا بلند ترین دندان است.

Kookaburra دو گونه هستند. اولین نوع Laughing Kookaburra و نوع دیگر Blue-Winged  نام دارد.

آنها بیشتر به وسیله صدای خندیدنشان شناخته شده هستند. وقتی این پرنده می خندد در واقع به سایر حیوانات در مورد ورود به قلمروش هشدار میدهد.

بر طبق افسانه های بومی وقتی کوکابراها صدای خنده سر میدهند از موجودات آسمانی میخواهند که آتشی بیافروزند تا زمین را گرم و روشن کند و روز آغاز شود.

این پرندگان رنگهای متفاوت آبی، قهوه ای و سفید دارند. پشت چشمشان یک تکه ی قهوه ای پررنگ و روی بالشان نقره ای رنگ است.

هر خانواده شامل یک جفت بزرگسال و جوجه های جواناشان هست که ممکن است  تا چندین سال اطراف پدر مادرشان برای کمک به آنها در بزرگ کردن جوجه های دیگر باقی بمانند.

قبل از زیستگاه های اروپایی این پرندگان فقط در شرق استرالیا پیدا می شد. بیشتر در جنگل ها و مسیر رودخانه ها زندگی می کنند و بر روی درختان یا تپه ی موریانه ها لانه می سازند.

خوراک آنها موش، مارمورک، مار، پرندگان، حشرات و قورباغه است. پاهای ضعیف ولی گردن بسیار قوی دارند که در شکار به آنها کمک میکند.

آنها تا ۴۳ سانتیمتر طول دارند، در هر جف گيری بین ۲ تا ۴ تخم سفید رنگ می گذارند و عمرشان بالای ۲۵ سال است.